Deze nieuwe, best beoordeelde Netflix-show heeft een 93 procent op rotte tomaten-en het is het bewijs dat de rom-com niet dood is

In het begin was ik niet prioriteit Niemand wil dit het nieuwe Christelijke bel en Adam Brody-geleide romantische komedie op Netflix gemaakt door Erin Foster de actrice en schrijver die toevallig ook de dochter is van David Foster van de muziekindustrie. Dat is heel anders dan ik, vooral met een serie als deze die - in een oogopslag - alle dozen controleert.

Eerst en vooral Bell en Brody die samen of gescheiden de sterrenkracht dragen waardoor ik zou gaan zitten en kijken, ongeacht de inhoud. Er is ook het charmante uitgangspunt-Joanne (gespeeld door Bell) is een podcast-co-gastheer met haar zus Morgan ( gespeeld door Opvolging 'S Justine Lupe ) die nul geluk heeft als het gaat om romantiek. Dat is totdat ze Noah (Brody) tegenkomt voor een meet-cute die vol zit met komische fouten op het diner van een vriend. (Er is een rabbijn op het feest; de niet-religieuze Joanne paakt Noah voor iemand anders, maar het blijkt dat hij de rabbijn is. Oeps.)

Voeg daar een geweldige ondersteunende cast aan toe. Ik heb Lupe al genoemd, maar er is ook Tovah Feldshuh (ze speelt de moeder van Noah); Timothy Simons (Jona van Veeg roem - de broer van hij Noach); en nog veel meer. (Kom op de beste rom-coms zijn degenen met een goed scala aan grapjes en plot-rijdende personages die de leads van de show wedijveren.)

Maar hier is het ding: de belangrijkste reden waarom ik de andere kant op keek, is te wijten aan het feit dat afgezien van Australische import Colin van accounts Het is een minuut geleden dat een serie de rom-com goed heeft gekregen. Toch begon ik nogal wat vrienden en slimme mensen in mijn sociale feeds te zien zoemen over de serie, dus ik heb het uitgecheckt.

Nu het goede nieuws: Niemand wil dit is de zeldzame rom-com-eenhoorn die de klus spijkert.

Het was duidelijk in de eerste vijf minuten van de eerste aflevering (ik ben nu verschillende afleveringen in) - de grappen waren soepel versus cliché; de interacties en scherts fris en modern-gevoel; het tempo op punt zonder enige onhandigheid of vertragingstijd. Meer dan wat dan ook, de centrale personages (opnieuw aan Bell en Brody, maar ook Lupe), leverden een eenvoudig ritme dat authentiek aanvoelde. Ja, het echte leven produceert niet altijd momenten zoals wanneer Joanne een goede parkeerplaats krijgt en een feestje in struikelt en een perfecte match- en sparring partner allemaal ontmoet tijdens het dineren van Al Fresco tegen een foto Perfect Los Angeles achtergrond. Maar wanneer een rom-com goed doet, is er een opschorting van de realiteit die het geloofwaardig maakt-en de tijd waard is. (Hey zo ver als escapist -tv gaat Ik zal daaraan drinken.)

Bottom line: ik ben blij om te rapporteren Niemand wil dit Levert het tegenovergestelde van wat de titel suggereert. In werkelijkheid iedereen wil dit. (Bonus: na 30 minuten een aflevering kun je niet fout gaan.)