Wat is het beste seizoen van 'Game of Thrones'? We hebben alle acht gerangschikt van het ergste naar het beste

Ik geef het toe: ik was pessimistisch over alle dingen Game of Thrones na de rampzalige achtste en laatste seizoen van de originele serie. Het nam de wind uit mijn zeilen om zo te zeggen en maakte het moeilijk om mezelf echt enthousiast te maken over alles en nog wat in de wereld van ijs en vuur.

In de bijna vier jaar sindsdien Gekregen eindigde het voelt alsof elke Big Budget Premium -kabelshow de volgende is nagesynchroniseerd Game of Thrones Alleen om weg te bruisen en af ​​te dalen in de afgrond van inhoud. En toen gebeurde het. We hebben echt gekregen De volgende Game of Thrones en ironisch genoeg was de enige show die het waard was om die titel te houden een andere was Game of Thrones .

We hebben nu zes maanden gehad om achterover te leunen en te genieten van de glorie die HBO's was Game of Thrones prequel Huis van de draak . En als je me leuk vindt, heb ik gelezen George R.R. Martin 'S Vuur en bloed Boek waarop het is gebaseerd, weet je dat dit eerste seizoen slechts het topje was van het Valyrische stalen zwaard.

Terwijl we wachten Huis van de draak Seizoen twee en bid tot de oude goden voor de uiteindelijke release van Martin's volgende boek De winden van de winter Van het gerucht gaat dat het elk jaar sinds de Clinton-administratie aankomt, er is geen betere tijd om de hoogtepunten en dieptepunten van de O.G. Serie die onze opwinding begon (en vervolgens ons geloof erin vernietigde). Dus wat was het beste seizoen van Game of Thrones ? En sinds we daarheen gaan, was wat het slechtste seizoen was? Hier bezoeken we en rangschikken we de acht seizoenen die we hebben bekeken en soms haat-bekeken met een aandacht en enthousiasme die alleen door kon worden gevangen Gekregen .

8. Seizoen 8

Het zal voor iedereen als geen verrassing zijn dat de vorig seizoen van Game of Thrones Komt hier op de laatste plaats. Ik klem op mijn tanden terwijl ik dit schrijf en probeer mijn laptop niet te breken terwijl ik erover nadenk. Er is één GIF die al onze collectieve gevoelens over het laatste seizoen vastlegt:

Dit laatste seizoen van Gekregen zou moeten dienen als een masterclass voor toekomstige generaties van showrunners : Als je de meest populaire show in de geschiedenis van televisie hebt, neemt dat dan niet als vanzelfsprekend aan. Sprint niet naar een slecht doordachte finale, dus je kunt doorgaan naar de volgende zekere hit die je op je mouw hebt gekregen omdat niets een zekere fire-hit is totdat het een hit is. Toon respect voor het publiek en de personages die je hebben gebracht waar je bent.

De klachten over de daadwerkelijke verhalen van het laatste seizoen zijn zo enorm dat ik niet eens over hen allemaal probeer te praten. Maar één woord dat het grotere probleem vastlegt, is zinloos. Of het de Witte wandelaars We vestigden ons 10 jaar als de primaire antagonisten of de karakterontwikkeling die we zagen in personages als Jaime Lannister. Uiteindelijk werd het allemaal zinloos gemaakt. Wat is het nut van het verlossingsverhaal van een personage als het personage het alleen maar in een opwelling weggooit? Wat heeft het voor zin om een ​​grote dreiging te vestigen om het te laten overwonnen bij het eerste grote conflict dat het tegenkomt? De nuance die de show zo populair maakte bij een publiek van mensen met fantasie-nerds en non-fantasy nerds was volledig verloren in dit verkorte seizoen dat in één ding en één ding leek en slechts één ding: het beëindigen van het verhaal.

7. Seizoen 5

Dit is een lastige omdat seizoen vijf een van de beste afleveringen van de hele serie in het hardhome heeft. Je zult dit herinneren als de aflevering met de beste White Walker Fight -reeks in de run van de show die eindigde met dit ongelooflijk memabele moment:

En Jon Snow 'S entire storyline in this season is realley incredible. It'S the season in which he establishes himself as the empathetic hero of the story befriending and trusting the Wildlings to such an extent that eventualley his Brothers of the Night'S Watch murder him for it.

Het probleem met dit seizoen en de reden dat het zo laag op deze lijst valt, is dat het grootste deel van onze tijd wordt besteed aan Cersei en de hoge mus. Het is een zeer moeizame en tijdrovende verhaallijn die, hoewel nodig om het verhaal vooruit te duwen en de basis te leggen voor het conflict in King's Landing, gewoon aanvoelt als huiswerk voor de kijker. We krijgen nooit echt een goed inzicht in wie de hoge mus is wat zijn motieven zijn of waarom we voor hem moeten wortelen in zijn zoektocht om neer te halen Cersei Lannister . Is hij gewoon een overdreven vrome man? Heeft hij een reden om wrok te koesteren voor alle mensen van nobele geboorte? Is hij een psychopaat zoals zij die de macht voor zichzelf probeert te grijpen onder het geloof van het geloof? We weten het nooit echt en daarom voelt dit hele conflict alsof het inzet mist.

Over in Essos hebben we Daenerys gewoon een beetje zitten en wachten in Meereen die leert over de moeilijkheden van regeren die (zoals zoals Cersei 'S plotline) is necessary but not a whole lot of fun to watch.

Alles in het hele seizoen is vijf echt een brugseizoen tussen twee van de beste Gekregen heeft en in veel opzichten voelt het zo. Het is het opzetten van dingen die de basis leggen voor wat er gaat komen die we kunnen respecteren, maar niet altijd genieten van kijken.

6. Seizoen 2

Op dit punt hebben we het naar mijn mening over niveaus van grootheid. Seizoen twee is een geweldig seizoen van televisie. Het geeft ons de nasleep en fallout van een van de meest schokkende gebeurtenissen die we ooit op televisie hadden gezien: de uitvoering van de held van de show Neerwaarts . Het is een seizoen dat ons overal op de kaart van Westeros leidt terwijl de oorlog van de vijf koningen echt van start gaat. Joffrey heeft de troon opgevaren in King's Landing Robb Stark verklaart zichzelf koning in de Noord -Stannis en Renly Baratheon beweert beide hun recht op de ijzeren troon en Balon Greyjoy zoekt onafhankelijkheid voor de ijzeren eilanden. Dit lanceert de karakterontwikkeling van Jaime Lannister en stelt ons voor aan een hele reeks personages die in de serie belangrijke rollen zullen spelen: Margaery Tyrell Podrik Payne en Melisandre.

De belangrijkste kritiek op dit seizoen is meer logistiek dan iets anders. Op dit punt in het verhaal hebben we zoveel personages in leven en gescheiden van elkaar dat het een beetje dun wordt uitgerekt met niet genoeg tijd om echt aan elke verhaallijn te wijden. Jon Snow begint zijn zoektocht ten noorden van de muur, die ons introduceert aan Gilly Craaster en Ygritte Daenerys brengt het seizoen door in Qarth omringd door tovenaars en profetieën Robb ontmoet Walder Frey en zijn aanstaande vrouw (die allebei de ondergang van de ondergang zullen blijken te zijn Huis Stark ) en dit seizoen begint het terugkerende thema van een grote gevechtsreeks in de voorlaatste aflevering van elk seizoen met de Epic Battle of the Blackwater.

Het is een solide seizoen, maar het is letterlijk en thematisch overal, daarom staat het waar het staat waar het

5. Seizoen 7

Er is een populaire theorie over David Benioff en D.B. Weiss de makers van Game of Thrones . Ze zijn geweldig in het aanpassen van de boeken in tv, maar verschrikkelijk in het maken van een nieuw verhaal op zichzelf. Mensen gebruiken deze theorie om uit te leggen hoe vreselijk seizoen acht was, maar de waarheid is dat de boeken ons alleen door seizoen vijf van de show brengen. Dus om deze theorie ware seizoenen te zijn, zou zes tot en met acht dat doen alle Moet een puinhoop zijn ... en spoiler alert ze zijn niet.

Ik ben hier misschien in de minderheid, maar ik denk dat seizoen zeven goed is. Is het perfect? Nee. Zijn er fouten gemaakt bij het tempo ervan? Zeker. Maar dit is het seizoen met veel uitbetalingsmomenten: Jon en Daenerys ontmoeten Daenerys op een draak die vecht tegen het Lannister Army Arya en Sansa Herenigd worden Gedoe en Jon ontmoeten elkaar De berg En de Hound Coming Face to Face enz. Het is een seizoen van verhaallijnen en personages die voor het eerst voor de eerste keer sinds seizoen één voor het eerst samenkomen.

Het is ook ontzettend leuk om naar te kijken en voor het grootste deel zeer goed gedaan. De excursie ten noorden van de muur brengt voor het eerst veel van onze favoriete krijgers samen en het zien van hun gezichten als ze getuige zijn van de witte wandelaars is cathartisch, net als het moment dat de wight die ze vastleggen wordt gepresenteerd aan de Dragonpit van toeschouwers in de seizoensfinale. Jon Snow is door iedereen in Westeros gaslit geworden wanneer hij de echte dreiging naar voren brengt en hem zou zien verlost, is net zo verheugend als alles. Natuurlijk is het vreemd hoe snel Daenerys in staat is om ten noorden van de muur te vliegen om iedereen te redden en roept de vraag op waarom ze niet gewoon een middag eerder in het seizoen omhoog vloog om te zien of Jon de waarheid vertelde. Maar uiteindelijk verbaast het me hoe vaak ik ervoor kies om het moment dat ze Jon ontmoet in de hal van Dragonstone of het moment Arya en Brienne Ga teen tot teen in Winterfell. Er is een gevoel dat we dit seizoen rondcirkelen en het is leuk om deze afleveringen te bekijken en je voor te stellen wat dat laatste seizoen het potentieel had om te zijn.

4. Seizoen 1

Er is niet veel dat moet worden gezegd voor seizoen één. Het is het begin van alles. Het introduceert alles en alles over deze enorme wereld vol nuance op zo'n beknopte en duidelijke manier. Het is echt de benchmark voor alle fantasieseries om tegen te worden beoordeeld. Het creëert een toon die verder gaat dan die muur die onheilspellender is dan alles wat we in de rest van de serie zien en ik wens een beetje dat ze aan deze interpretatie zouden blijven hangen omdat het een Bigness heeft die bijna verstikt aanvoelt (op een goede manier).

Het is een seizoen dat zo gemakkelijk te volgen is, want in tegenstelling tot seizoen twee zijn de meeste van onze personages samen in grote groepen. We hebben echt maar vier verhaallijnen om te volgen: de Starks en Lannisters reizen naar King's Landing The Starks Left Behind In Winterfell Daenerys en Viserys in Essos en Jon en Tyrion Aan de muur. We hebben ook de ongelooflijke uitvoeringen van Sean Bean geschonken als Ned Stark en Mark Addy als Robert Baratheon Twee personages die we als vanzelfsprekend beschouwen tijdens het kijken, omdat we geen idee hebben hoe kort hun uitvoeringen zullen blijken te zijn.

Seizoen één creëert de sjabloon van schokverrassing en ondermijnde verwachtingen die deze show zullen definiëren.

3. Seizoen 3

We gaan nu Juggernaut -territorium binnen. Seizoen drie blijft tot op de dag van vandaag een van de meest impactvolle seizoenen in de geschiedenis van de show, met name gemarkeerd door de rode bruiloft. Maar dit is ook het seizoen van de Wildlings. Jon wordt gevangen genomen ten noorden van de muur en we maken kennis met Mance Rayder Tormund Giantsbane en natuurlijk Ygritte. Voor mij is de Jon Snow -verhaallijn van seizoen drie een van de beste bogen die we van de show krijgen en dat alleen al stuwt seizoen drie naar het bovenste echelon.

Neem vervolgens een factor in het meesterlijke gamesmanship van Tywin Lannister en Olenna Tyrell, elk hun schokkende meesterlijke plannen in actie zetten met de onverwachte maar ongelooflijke vreemde koppels van de Hound en Arya en Jaime en Brienne en er is echt niet veel verspilde tijd in het hele seizoen.

De enige klacht die sommigen hebben, is de brutale (en belabelde) marteling van Theon, maar om de advocaat van de duivel te spelen is dit onze introductie tot Ramsay die de meest pure schurk zal blijken te zijn die de show ooit zal hebben, zodat je een beetje groot moet worden om zijn kwaadaardigheid te vestigen. Dat brengt ons bij de rode bruiloft het grootste heilige shit -moment sinds de onthoofding van Ned. Het schokte al diegenen die de boeken niet hadden gelezen en bewees opnieuw dat niets buiten de grenzen was voor deze show.

2. Seizoen 4

Seizoen vier volgt de rode bruiloft op (die zoveel mensen in tranen achterliet) met de paarse bruiloft waar we de gehate Joffrey Baratheon zien vergiftigd door een nog onbekende dader; De yin naar de yang van de rode bruiloft om zo te zeggen. Het is tegelijkertijd geweldig om eindelijk de voldoening te krijgen om een ​​van de tegenstanders van de show te zien krijgen wat naar hem toe komt en geweldig om Sansa vrij te zien om echt een driedimensionaal karakter te worden.

Seizoen vier is ook waar Tywin en Tyrion Lannister echt een veel grotere rol spelen in het overkoepelende verhaal, terwijl we Tyrion beschuldigd zien van de moord op Joffrey en op het proces worden gesteld met zijn vader die als rechter dient. Dit is het seizoen dat ons ook introduceert aan onze buren van het Zuiden: de Dornish. Hoewel daaropvolgende seizoenen dit seizoen niet echt recht doen aan Dorne, ontmoeten we een van de beste personages met één seizoen aller tijden Oberyn Martell die nobel tot teen gaat met de Lannisters en de berg eerder ...

In vergelijking met anderen kan seizoen vier bijna worden gezien als een capsule -seizoen met verhaallijnen die opduiken en zichzelf oplossen op manieren die normaal gesproken wat langer blijven hangen. Jon en Ygritte vormen een relatie die tot een einde komt, Oberyn Martell komt naar King's Landing en gaat uitgaan op glorieus gruwelijke mode. De Tyrion vs. Tywin Battle bereikt zijn hoogtepunt en conclusie met Tyrion die vervolgens vertrekt om de krachten te bundelen met een nieuwe koningin in Essos. Dit seizoen is zowel letterlijk als figuurlijk het perfecte middenpunt in de serie; Het gordijn sluit en we breken allemaal voor pauze en praten over hoe geweldig deze show is en hoe we hopen dat de tweede act zo goed is als de eerste.

1. Seizoen 6

Bij het samenstellen van dergelijke lijsten zijn er veel volledig subjectieve keuzes die moeten worden gemaakt. Ga ik vechten met iemand die denkt dat seizoen twee beter is dan seizoen één of seizoen drie is beter dan seizoen vier? Nee. We splitsen daar echt haren. Maar als het gaat om de vraag wat het beste enkele seizoen is van Game of Thrones Er is geen argument nodig. Er hoeven geen haren te worden gesplitst. Die vraag heeft een definitief antwoord: seizoen zes.

Het geeft ons meesterlijk de antwoorden en uitbetalingen aan verhaallijnen die we al jaren volgen, terwijl het tegelijkertijd het verhaal voortstuwt. Er is de staatsgreep aan de muur en Jon Snow die door Melisandre een nieuwe man tot leven wordt gebracht. Hij is veel meer nors meer bewust van zijn eigen sterfelijkheid, maar ook een beetje roekelozer in zijn streven naar wat hij gelooft. Arya Eindelijk studeert af aan haar gezichtsloze man school in Braavos een gevaarlijkere bedreiging voor het rijk dan iemand had kunnen verwachten. Daenerys beëindigt haar seizoenen-lange zoektocht naar het veroveren van Slaver's Bay en richt uiteindelijk haar aandacht naar het westen naar de ijzeren troon.

Dit seizoen is thematisch een van de afstudeerders. Elk personage evolueert op veel manieren naar hun uiteindelijke vorm. Zemelen wordt de drie ogen raven die de fans antwoorden geeft op de langverwachte kwestie van Jon's afkomst door flashbacks. Sansa is brutaal door Ramsay die haar in de geharde leider verandert, niet in staat om buitenstaanders te vertrouwen vanaf dit punt vooruit. Haar ontsnapping uit Winterfell wordt gevoed door Theon die eindelijk begint te wijzigen voor zijn zonden uit het verleden en verandert in een man die dood is ingesteld op verlossing. De Hound wordt geopenbaard als levend en een nieuw leven leiden dat ook wordt aangewakkerd door verlossing - deze verharde krijger zonder hart dat nu vastbesloten is om anderen te helpen op manieren die in seizoen men onmogelijk zou zijn te geloven.

En of course we can’t talk about this season without discussing the final two episodes: The Battle of the Bastards and De winden van de winter the best one-two-punch of any season of Tronen . De Battle of the Bastards levert de brutaliteit van oorlog op het scherm te brengen op manieren die nog nooit eerder op televisie zijn gezien. Het bevestigt de legende van Jon in het noorden als een woeste krijger die bereid is te vechten voor wat goed is, ongeacht de kansen die op hun beurt alle nobele huizen in het noorden dwingt om zijn vergeving te smeken en hem koning in het noorden in misschien de meest gansebump-inducerende scène in de geschiedenis van de show te dwingen. Hoe kun je de Slag om de klootzakken bevredigend volgen? Dat is wat we ons allemaal afvroegen vóór de finale van seizoen zes, maar laat het aan Cersei om een ​​antwoord te hebben. Ze was gereduceerd tot een gekooide leeuw in seizoen vijf en ze houdt van de rest van onze personages haar voet vindt voordat het seizoen eindigt in een sociopathische massamoordenaar die een definitief einde geeft aan haar vete met Margaery Tyrell en uiteindelijk wordt de koningin die ze altijd wilde zijn.

Seizoen zes is alles Game of Thrones zou kunnen en moeten worden uitgevoerd op het hoogste niveau. En wat mensen vergeten is dat dit Benioff was