De nieuwe seriemoordenaar thriller van Niecy Nash-Betts is zo angstaanjagend dat ik bang ben om te blijven kijken

Vijf minuten na Ryan Murphy's Grotesquerie Ik voel al een gevoel van naderende ondergang. Na Lois Tryon ( Nacy nash-betts ) Een doorgewinterde rechercheur wordt wakker uit een nachtmerrie die ze op weg gaat naar een plaats delict waardoor haar andere gevallen eruitziet als het spel van kinderen. (Denk aan hoofdlichamen zonder hoofd en gekookte lichaamsdelen.)

Alle gore en gruwelijke beelden zijn voldoende om me te laten huiveren - zozeer zelfs dat ik in de verleiding kom om te stoppen met kijken. (Leuk weetje: ik ben een watje als het gaat om storend Bot-chilling-inhoud .) Maar tegelijkertijd heeft Nash-Betts mijn aandacht volledig getrokken en mijn morbide nieuwsgierigheid is niet eens bijna tevreden. I behoefte Om te weten wat iemand zou kunnen drijven om zo'n gruwelijke misdaad te plegen. En beter nog hoe rechercheur Lois met deze zaak omgaat.

Voor degenen die het niet hebben gezien, draait de FX -serie om Lois die een verontrustende nieuwe zaak aanneemt waar de misdaden persoonlijk aanvoelen. Bovendien eisen de comateuze staat van haar man en haar gespannen relatie met haar dochter een enorme mentale en emotionele tol. Gelukkig biedt een onconventionele non aan om haar te helpen de zaak te bereiken.

De algemene toon van deze serie is vrij donker en ik vermoed dat het fans zal aanspreken Amerikaans horrorverhaal - Hoewel het aantoonbaar nog angstaanjagender is dan de serie. Nog steeds als iemand die meestal de bloederige horror bevordert, heb ik de eerste aflevering in één stuk gehaald ... terwijl ik mijn ogen een paar keer bedekte. (Serieus hoewel de plaats delict dat wel is veel .) Wat betreft wat mij in de gaten hield? De spanning en natuurlijk de geweldige prestaties van Nash-Betts.

Zoals ik voorspelde dat Nash-Betts echt is, is de ster van deze show. Haar gelaagde weergave van Lois-die worstelt met innerlijke demonen en haar verdriet in drank verdrinkt-zorgt ervoor dat ik al voor haar wil wortelen en ik vind het absoluut geweldig dat deze no-nonsense detective sass heeft. (Wacht maar tot je haar interactie ziet met de verpleegster die voor haar man zorgt.) Ze doet zo goed werk om boekdelen te spreken door de kleinste gebaren en reacties, of het nu een snelle slok is van haar kolf of de zwaarste zucht. Wat nog belangrijker is, is dat het intrigerend is om te zien hoe deze zaak haar langzaam begint te consumeren. Zoals in een scène waar ze midden in een vergadering bevriest en zich vaststelt op de afbeeldingen van de plaats delict die worden afgedrukt.

Lois is gemakkelijk het meest boeiende personage, maar ik kan haar nieuwe sidekick -zus Megan (Micaela Diamond) ook niet vergeten, aka de meest liberale non die je ooit zult zien. Zij en Lois zorgen voor een onwaarschijnlijk maar verfrissend team, omdat hun levensstijlovertuigingen en persoonlijkheden zo verschillend zijn. Terwijl Megan haar kennis van religie en journalistieke expertise met zich meebrengt, brengt Lois haar middelen en detective -vaardigheden en beginnen ze een uniek partnerschap te ontwikkelen dat gewoon organisch aanvoelt.

Ik zou moeten vermelden dat toen ik naar de eerste aflevering keek, ik gewoon het gevoel niet kon schudden dat er iets veel ergers kwam. Misschien waren het de schaduwrijke beelden van de enge soundtrack of de blik op het gezicht van Lois toen ze zich openstelde voor haar comateuze echtgenoot, maar jongens, ik voelde zoveel angst en angst tot de laatste momenten.

Zal ik het lef hebben om deze serie in zijn geheel af te maken? ... het vonnis is daar nog steeds op. Maar ik zal dit zeggen: als je een fan bent van intense seriemoordenaar thrillers die de gore niet tegenhouden, dan is deze voor jou.

De eerste twee afleveringen van Grotesquerie Kijk op Hulu .

Wilt u het laatste entertainmentnieuws rechtstreeks naar uw inbox verzonden? Klikken hier .