Deze sexy, oneerbiedige komedie is zonder twijfel het beste op Netflix

Er zijn twee soorten mensen: degenen die uit Covid kwamen die nooit meer over ziekte willen praten en degenen die wilden leren over elk moment van besmetting in de menselijke geschiedenis. Ik ben het tweede type. Inderdaad in de afgelopen jaren heb ik boeken over tyfus verslonden. Mary de creatie van het pokkenvaccin en de verspreiding van de Spaanse griep en ik heb elke pandemische show en film bekeken waar ik van kon krijgen Station 11 naar De bubbel naar De laatste van ons .

Dus toen ik zag was er een nieuwe beperkte Netflix -serie Het decameron Over rijke Florentines ontsnappen aan de pest door te decamperen naar een landgoed in de middeleeuws Italië Ik was er allemaal in. En jongens, het is zelfs beter dan ik had verwacht.

Extreem losjes gebaseerd op de 14^e Century Book met dezelfde naam over pest-vermijding van adel die elkaar vermaakt met verhalen over hun leven. De Netflix-serie neemt die originele personages en geeft ze een donker grappig en vreemd existentiële plot die ergens tussen valt Witte lotus De favoriet En Veel op, over niets.

In het hart van het verhaal is Pampinea (Zosia Mamet op haar allerbest) A-Gasp-onvoldoende 28-jarige die eindelijk verloofd is met een rijke landeigenaar; Jammer dat hij ongemakkelijk sterft voordat ze de kans heeft om hem daadwerkelijk te ontmoeten. Ze wordt te allen tijde achtervolgd door haar ondeugende dienaar Misia gespeeld door schattigste menselijke levende Saoirse-Monica Jackson. Dan is er de farcical filomenia (Jessica Plummer) en Licisca (Tanya Reynolds) een edelvrouw/handmaid-duo die constant van identiteit wisselen en het soort fysieke komedie met een bug-eyed doen die goed zouden hebben gespeeld op een Shakespeariaans podium. De volgende is Panfilo (Karan Gill) en zijn jonge vrouw Neifile (Lou Gala) die zowel een Jezus -complex als een aantal serieus onheilige knikken beschikt. We ronden dingen af ​​met man-kind Tindaro (Douggie McMeinin) en zijn sexy opportunistische en meestal shirtloze dokter Dioneo (Amar Chadha-Patel).

Al deze personages dalen af ​​op een perfect verzorgde villa buiten Florence in de hoop aan de pest te ontsnappen en misschien hun sociale status te verbeteren terwijl ze bezig zijn. De enige hik? De eigenaar van de villa is overleden en zijn gehaast personeel (geholpen door de hilarisch lang lijdende Tony Hale) worstelt om operaties op orde te houden. En oh ja, de zwarte dood is constant soms letterlijk op de voordeur kloppen. (Iemand huurt prostituees in. Het gaat niet goed.)

Wat resulteert is farcisch en leuk met een diep oneerbiedige gebogen en moderne gevoeligheid. Afgezien van het feit dat een anachronistisch diverse cast-serie maker Kathleen Jordan haar personages in staat stelt om te spreken met een mengelmoes van moderne en verouderde taal in zowel Amerikaanse als Britse accenten en de soundtrack heeft hard-rockende nummers van negen centimeter nagels en de pixies. Dit alles zorgt voor een Richies-Board-Badly-sfeer in harmonie met een van je favoriete HBO-shows-met name de eerder genoemde Lotus.

Elk van de strakke acht afleveringen liet me luid guffawen, maar ik waardeerde ook dat de show van slapstick naar grimmig naar existentieel verhuisde tijdens zijn loop. Naarmate de inzet hoger wordt en de besmetting dichterbij een dodelijke angst in gaat ... maar een grappige nog steeds versneld in afgehakte hoofden en sociale absurditeiten.

Ik weet niet zeker waarom meer mensen niet zoemen Het decameron die in juli op Netflix daalde, maar ik vind het ook leuk om het als mijn eigen kleine juweeltje onder de radar te hebben om te delen op diners of in groepsteksten. En ik beloof dat het niet pandemisch is als dat is niet jouw ding. Deze bemanning is tenslotte veel te geil voor sociale afstand.