Ik ben gefascineerd door de drie liefdestheorie ... maar ik denk eigenlijk dat één partner alle drie kan zijn

De ‘Three Loves Theory’ is een model voor romantische relaties dat is voortgekomen uit het werk van antropoloog Helen Fisher. Sommige mensen zweren tegen de nauwkeurigheid hiervan relatiemodel ; Anderen zoals ik vinden het fascinerend maar mogelijk gebrekkig. Ik ben altijd enthousiast om mijn natuurlijke scepsis te verkennen, ik sprak met een neuropsycholoog voor meer informatie over wat de ‘Three Loves Theory’ echt is waar het vandaan komt en wel of het wel of niet het onderzoek houdt.

Ontmoet de expert

Dr. Sanam Hafeez Begrijp de geest Een psychologische praktijk die leerstoornissen behandelt, depressie en andere psychopathologische aandoeningen. Dr. Hafeez verkregen haar Doctor of Psychology aan de Hofstra University en voltooide haar postdoctorale training in neuropsychologie en ontwikkelingskuniatrie in Coney Island Hospital.

Wat is de ‘Three Loves Theory’?

Volgens de drie liefdestheorie komen mensen gedurende hun hele leven drie grote romantische liefdestypen tegen om verschillende functies te vervullen. Het framework dient als een psychologische en anekdotische structuur die typische relatiepatronen vertegenwoordigt en tegelijkertijd een losse verbinding tot stand brengen met principes van ontwikkelingspsychologie en gehechtheidstheorie verklaart Dr. Hafeez. Met andere woorden, het draait allemaal om het identificeren van patronen en het begrijpen van de manier waarop natuurlijke ontwikkelings vooruitgang onze romantische keuzes gedurende het leven beïnvloedt. Volgens de theorie zijn de drie verschillende soorten liefde als volgt:

The First Love: Lust

De expert vertelt me ​​dat jonge mensen vaak het eerste type liefde ervaren dat bekend staat als lust of idealistische liefde die wordt gekenmerkt door een intensiteit die wordt gevormd door onze persoonlijke definitie van liefde. Het idee hier is dat je persoonlijke definitie van liefde niet is vastgesteld, maar eerder iets dat na verloop van tijd zal evolueren. Idealistische liefde is ontluikende liefde en het is meestal gebouwd op een basis van ingebeelde idealen en sociale druk.

Deze liefdeservaring voelt als een sprookje omdat het intens en emotioneel is, maar gebouwd op onze vooropgezette noties van wat liefde zou moeten voelen, verklaart Dr. Hafeez die toevoegt dat fantasie -elementen samen met gezinsverwachtingen en maatschappelijke normen het vormen in plaats van echte compatibiliteit.

The Second Love: Romantic Love

De liefde die ons het meest opvoedt, is romantische of harde liefde omdat het onze grenzen test door pijnlijke ervaringen emotionele schommels tussen hoogtepunten en dieptepunten en patronen zoals zoals codependency Miscommunicatie en emotionele turbulentie zegt Dr. Hafeez. Met andere woorden, romantische liefde is geen picknick; Het leert ons echter over onze grenzen en voorkeuren, terwijl het ons begrip van onze kernwaarden en ongewenste partnerkenmerken vergroot. Of om het duidelijk te zeggen, is moeilijke liefde, maar het leert ons wat we niet wil.

The Third Love: Commitment

Volgens Dr. Hafeez -toewijding of geaarde liefde komt vanzelf omdat het zowel goed als moeiteloos aanvoelt, maar de reis om er te komen is echt:

Deze liefde komt naar voren wanneer onze emotionele gereedheid in overeenstemming is met het weggaan van geïdealiseerde visioenen; Het is echt en evenwichtig omdat het is gebaseerd op gedeelde waarden en wederzijds vertrouwen. Het kan onverwacht komen, maar het duurt Dr. Hafeez.

Het is ook een zeer positieve indicatie dat je emotioneel volwassen bent geworden en meer zelfbewustzijn hebt gewonnen, zodat je vooropgezette noties over liefde kunt afwerpen en een bevredigende en authentieke band met je partner kunt ontwikkelen.

Staat de 'Three Loves Theory' daadwerkelijk stand?

De drie liefdestheorie stelt voor dat mensen drie verschillende liefdesvormen tegenkomen - eidalistische liefde harde liefde en geaarde liefde - door hun leven en elke vorm speelt een andere emotionele ontwikkelingsrol. Dr. Hafeez merkt op dat er veel anekdotische ondersteuning is voor de theorie, maar zegt ook dat hoewel het emotioneel met veel mensen verbindt, het geen wetenschappelijke onderzoeksvalidatie mist. Om deze reden beveelt de expert aan om over de theorie te denken als een zeer los kader dat typische relatiepatronen vertegenwoordigt. Zoals eerder vermeld is het losjes gebaseerd op bepaalde principes uit ontwikkelingspsychologie en op deze manier weerspiegelt het inderdaad het natuurlijke leerproces en de evolutie van liefde van jeugdig idealisme naar de moeilijke levenslessen die leiden tot veilige authentieke relaties.

Mijn kijk op de drie liefdestheorie

Dat gezegd hebbende, er is veel ruimte voor interpretatie. Een heersende interpretatie is dat de theorie suggereert dat deze drie verschillende liefdes overeenkomen met drie verschillende romantische partnerschappen die we in de loop van ons leven hebben. Ik zou beweren dat deze interpretatie reductief is en slecht opkomt voor anekdotisch bewijs.

Er zijn bijvoorbeeld zeker mensen die met hun middelbare schoolliefje zijn getrouwd en alle drie soorten liefde met dezelfde persoon tegenkwamen. Ik zou ook een gok wagen dat zeer weinig mensen gewillig harde turbulente relaties aangaan; En dat het veel waarschijnlijker is dat deze relaties in eerste instantie passen bij het profiel van idealistische liefde en vervolgens doorgaan naar de harde dingen - dus dat zijn twee soorten met één persoon daar. Eindelijk zijn er partnerschappen waarin beide mensen zich vele jaren in een gegronde liefde hebben gevestigd, alleen om idealistische liefde te zoeken ( d.w.z. lust ) buiten hun relatie op een later punt. Inderdaad, je kunt decennia lang gegrond en trouw zijn en dan op een dag wakker worden met een jeuk die je door iemand anders wilt bekrast.

Uiteindelijk denk ik dat de ‘Three Loves Theory’ nuttig is voor het bereiken van een basiskennis van onze psychologische ontwikkelingsmotivaties en gedragspatronen in de context van romantische relaties. Ik denk dat het een vergissing is om aan te nemen dat onze emotionele groei in dit opzicht altijd lineair is. Maar dat is slechts één mening van een (meestal) ruimdenkende scepticus.