Lady Gaga's 150 minuten durende, 5-act concert was het beste wat ik het hele jaar heb gezien-geen noten, geen skips

Als het gaat om live -optredens dit jaar heb ik meer dan mijn eerlijke aandeel opgenomen. Ik heb het Big Broadway -musicals ( Zigeuner Breken Operatie Mincipeat ) Buzzy concerten met Major Divas (Kylie Beyoncé ) en zelfs sportzeepoperas (aka a Live-taping van WWE's Raw voor Netflix). Maar deze week zag ik één evenement in Madison Square Garden in New York City dat ze allemaal bovenaan stond: Lady Gaga's Mayhem Ball -concert.

Nu wil ik niet dat je denkt dat ik bevooroordeeld ben. Ik ben niet een van de kleine monsters van Gaga die zo geobsedeerd door haar is dat ik haar concert een lovende recensie zou geven, wat er ook gebeurt (iets wat ik vermoed dat een paar Swifties vorig jaar deden, maar dat is hier noch daar). Ik ben een homo -man, dus natuurlijk vind ik het leuk Lady Gaga . Het is moeilijk om niet te hebben gehoord na het horen van haar liedjes in Bars Parties Clubs en op de radio sinds 2008. De vrouw is ontzettend getalenteerd. Maar mijn verwachtingen die mijn eerste keer naar haar gaan zien live? Ze zou zelfs heel goed zijn, zelfs geweldig. En toch werden mijn verwachtingen op elk niveau overtroffen. Ik heb zoveel genoten van haar chaosbal dat ik het het beste live theatrale evenement van 2025 noem.

Hier mijn eerlijke recensie van Gaga's Mayhem Ball.

Waarom ze te laat was

Allereerst was het pictogram te laat voor het concert. Maar niemand was er boos op omdat ze ons van tevoren vertelde. Deelnemers werden geïnformeerd dat ze om 21.30 uur zou gaan (later dan een van haar eerdere optredens). Dit komt omdat ze dat was kort bijwonen van de VMA's om de rode loper te lopen en Accepteer de prijs voor Artist of the Year . De VMA's vonden plaats in UBS Arena op Long Island. Dus de koningin liet haar wilde mode zien Geeft een toespraak en schakelde toen vermoedelijk aan Manhattan om haar Madison Square Garden Show te bereiken voor een start van 21.30 uur. Ik ben moe dat ik er gewoon aan denk, maar Gaga gaf geen idee dat ze misschien moe is van zo'n volledige avond.

Ze bewijst echter verder haar pictogramstatus toen de lichten op een nummer kwamen waar ze omringd was door drie VMA -beeldjes. De menigte werd wild terwijl ze zong (live natuurlijk live) en pakte een van de prijzen en hield het vast. MIC -druppel. Diva -status opnieuw bevestigd.

Het vertellen van verhalen

Mayhem Ball was niet alleen een concert. Het werd onderverdeeld in vijf acts (elk getiteld met de titels die op een gigantisch scherm werden weergegeven) en vertelde het verhaal van een epische strijd: Moeder Mayhem versus traditionele popprinses. De chaotische chaos droeg helemaal rood, de minder chaotische zangeres trokken alle wit aan.

In Act One van Velvet en Vice Banish the Red Queen de Witte Koningin in een uit met haar hoofdmoment. We worden vervolgens op een reis genomen waarin beide Divas (duidelijk beide delen van Lady Gaga zelf) ons laten zien waarom ze koninginnen zijn. In de loop van de nacht vechten de tegenstellingen om de ziel van Gaga - en de aanbidding van het publiek. De conclusie? Chaos maakt deel uit van wat we leuk vinden aan dit pop -pictogram en zonder twijfel hebben we beide partijen nodig.

De visuele verhalen vertellen - de kostuums die de dansaantallen - is absoluut magisch. Gaga pronkt hier met haar theaterwortels terwijl ze ons een volledig uitgewerkte theatrale ervaring geeft. Het is een emotionele hard bevochten strijd van goed en kwaad-en het voelt zo geweldig als we ons realiseren dat we willen dat ze allebei winnen. 10/10 geen opmerkingen voor de plot en de productiewaarde.

Haar werkvolume

Als ik geen notities zeg, geen skips, bedoel ik het.

Over het algemeen hebben concerten een aantal van de grote hits van een artiest en hun huidige album. Dit betekent b-side nummers en nummers die geen grip hebben gekregen van het album. Niet hier mensen. Van begin tot eind wist ik woorden voor elk nummer dat opkwam (tenminste het koor). En in een bewijs van hoe geweldig Gaga's muziekcatalogus is, zou ik beginnen te schreeuwen na het horen van de eerste paar noten van een bepaald nummer. Ik had geen idee dat haar muziek zo iconisch en identificeerbaar was dat ik elk stuk onmiddellijk zou kunnen herkennen. En ik was niet alleen. Met de eerste tonen van elk nummer zou de menigte uitbarsten. Poker gezicht. Slechte romantiek. Oppervlakkig. Op deze manier geboren. Abracadabra. Lied na een lied hit na hit, merkte ik dat ik schreeuwde en toen schreeuwde. Geen missers.

De locatie

Zoals ik al eerder zei, heb ik dit jaar ook de Cowboy Carter -tour van Beyoncé opgenomen en het was spectaculair. Beyoncé voerde een concert van drie uur in de stromende regen uit-en miste geen beat-in een van de meest indrukwekkende displays van uithoudingsvermogen en talent die ik ooit heb gezien. En toch was er een grote dastor uit haar show: de locatie.

Deze stadiontournee bracht me naar het MetLife Stadium van New Jersey om haar te zien. En hoewel de inhoud de visuals en de zang allemaal op punt stonden, was de locatie zelf een enorm negatief. Afgezien van de bovengenoemde stortregens (iets waar je je geen zorgen over maakt in een binnenarena) was het woon-werkverkeer dat het publiek inladen en het uitlaadproces een beest was dat de afstand van stoel naar podium vrij groot was en het gevoel van intimiteit ontbrak.

Aan de andere kant bracht Gaga haar show naar Madison Square Garden in New York een veel kleinere en intiemere arena die de volledige ervaring positief maakte. Het was snel en gemakkelijk te krijgen naar de tuin en krijg naar binnen de tuin en krijg naar my seats. There was no threat of weather. I had an incredible view of the entire show (my seats were in the 100 level but I can attest naar the proximity of the 200 level as well—it’s where I saw Kylie from earlier this year). And most importantly the show was able naar feel much more intimate. I didn’t spend the whole thing staring at the giant video screen. I watched the impressive action unfold on the stage in front of me and I felt like I was a part of it all.

Moraal van het verhaal? Ik ben klaar met stadiontours en ga helemaal in op meer intieme concertlocaties.

Conclusie