Ik ging undercover bij Ashley Madison om erachter te komen waarom vrouwen vreemdgaan

Zo begon de pitch die ik mijn vrouw gaf om mij lid te laten worden van de online datingsite Ashley Madison voor getrouwde mensen die op zoek zijn naar zaken. Het zou deel uitmaken van mijn onderzoek naar waarom vrouwen vreemdgaan, waarom ontrouw toeneemt en wat er gedaan kan worden om een ​​huwelijk mogelijk affaire-proof te maken.

Ik stelde voor dat mijn vrouw mij een paar weken lang zou laten 'bedriegen' met Ashley Madison.

Ik vroeg haar of ik op dat moment met zoveel mogelijk vrouwen wilde praten en proberen ze te verleiden en een realistisch begrip te krijgen van waarom vrouwen getrouwd willen blijven, maar daarnaast ook wat illegale actie nodig hebben. Van mijn kant zou er natuurlijk niets anders zijn dan een gesprek.

Ze keek me met een strak gezicht en onwankelbaar aan. Ik zocht in haar ogen naar enig teken van de Charles-ik-ga-je-in-je-gezicht-slaan-blik; Niets. Na een lange stilte kreeg ik haar alleen maar te denken: 'Nee, ik snap het' zei ze nadrukkelijk. 'Het is een geweldig verhaal. Maar het is toch een beetje alsof je de pas vegetarische vos vraagt ​​om het kippenhok te bewaken, nietwaar?'

Ik heb erover nagedacht en helaas was haar verklaring niet ver van de waarheid. Als je me een paar jaar steunt - zonder vrouw, kinderen, honden, gepubliceerd boek over relaties 1,5 miljoen lezers en fans die mijn relatieadvies op Facebook volgen - ik was een chronische rokkenjager ; een verleden dat ze kent, maar nooit persoonlijk heeft ervaren.

Tot overmaat van ramp was ik dat niet een zwakke pick-up artist het gebruik van idiote dating-bootcamp-benaderingen die naar negativiteit stinken op kwetsbare vrouwen om ze af te breken en te manipuleren om intiem te zijn.

Ik heb er hard aan gewerkt word de belichaming van verleiding — om snel de gesproken en onuitgesproken aanwijzingen van te lezen wat een vrouw zocht in een man en haar dan de indruk geven dat ik die man was. In feite om zo aantrekkelijk te worden dat ze zichzelf bereidwillig zou overgeven aan de gedachte dat intiem zijn met mij alleen maar haar idee was. Het is immers veel gemakkelijker om mensen te overtuigen van dingen die ze zelf denken te hebben bedacht.

Het was nogal een haast en aangezien de nasleep van emotionele vernietiging later een voorbeeld zou zijn, werd het verleiden van vrouwen mijn favoriete medicijn.

'Nee schat, dat is niet eens in de buurt', zei ik tegen haar, zonder volledig rekening te houden met de implicaties van de komende situatie. 'Dat was vijftien... nee, bijna twintig jaar geleden. En je weet dat ik van je hou. Er is niets om bang voor te zijn.'

Na nog een zwangere pauze stemde ze toe met een paar woorden van wijze raad: 'Niet doen. Troep. Omhoog.'

Volgens Het tijdschrift voor koppel- en relatietherapie 45-55% van de getrouwde vrouwen en 50-60% van de getrouwde mannen zullen op enig moment in hun huwelijk een buitenechtelijke affaire hebben.

Als je deze statistieken in ogenschouw neemt zijn bijna het dubbele van wat ze een korte tien jaar geleden waren; dit is duidelijk geen probleem; bedrog is nu gemeengoed. Maar deze informatie is verre van een verrassing; het was voorspeld.

Futurist Alvin Toffler schreef de bestseller in 1970 en schreef met feitelijke overtuiging over ‘proefhuwelijken’ of ‘tijdelijke’ huwelijken – de eerste huwelijken van jonge mensen die drie maanden tot drie jaar duurden – en over seriehuwelijken die zouden plaatsvinden na de ontbinding van het proefhuwelijk op specifieke keerpunten in het leven van mensen. Betekent dit dat het huwelijk de haai heeft overwonnen en achterhaald is?

Nauwelijks. Het huwelijk is niet het probleem. Betrokkenheid en loyaliteit, of het gebrek daaraan, vormen hierbij de kern. Het huwelijk is tenslotte een juridische en/of spirituele band tussen twee mensen, maar als er geen sprake is van toewijding en loyaliteit een kwestie van subjectiviteit of gemak wordt, bestaat het huwelijk al niet meer. Vreemdgaan wordt dan een symptoom van een in het geheim al mislukt huwelijk.

Maar is het zo zwart-wit, zonder grijs en zonder ruimte voor fouten, misstappen of momenten van zwakte? Willen mensen die vals spelen hun huidige huwelijk verlaten? Proberen ze in het geheim gepakt te worden, zodat ze een excuus hebben om weg te komen? Ik had antwoorden nodig op deze vragen (en vele andere), dus ging ik waar elke hightech junkie die zijn vrouw wilde bedriegen, naartoe zou gaan: online.

De komst van internet heeft het hebben van een illegale affaire eenvoudiger dan ooit gemaakt: slechts een muisklik voor iedereen met een creditcard. Als u op zoek bent naar een snelle oplossing, zijn daar apps voor. Maar semi-anonieme afspraken met alleen intimiteit waren niet waar mijn onderzoek naartoe ging, aangezien vrouwen die alleen maar intiem willen zijn, overal een man kunnen ontmoeten - nachtclubs, coffeeshops, Facebook, waar dan ook.

Mijn hypothese was simpel: vrouwen die op zoek waren naar een buitenechtelijke affaire met een andere getrouwde man, wilden op de een of andere manier verbinding maken.

Als beide partijen getrouwd waren, begonnen ze niet alleen op gelijke voet, maar hadden ze ook iets gemeen: ze misten iets in hun huidige relatie. Ik moest de motivaties achter het starten en onderhouden van een affaire ontdekken.

En zaken zijn big business. Talloze websites zijn bedoeld om mensen met elkaar in contact te brengen die intieme relaties willen aangaan zonder echtgenoot. De onbetwiste leider op het gebied van bedrog is Ashley Madison, de website die oorspronkelijk bekend stond om zijn brutale motto: 'Het leven is kort. Een affaire hebben' — alleen omgedoopt te worden onder de slogan 'Vind je moment' na een groot hackschandaal in 2015.

Destijds maakte Ashley Madison sinds de oprichting in 2002 een snelle groei door, zonder dat er desondanks een vertraging in zicht was groot lek van vertrouwelijke informatie van zijn gebruikers in 2015 waardoor menig bedrieger werd ontmaskerd.

En terwijl oprichter en voormalig CEO Noel Biderman zegt dat hij het niet tolereert dat hij een affaire heeft hij lijkt zich volkomen op zijn gemak te voelen als anderen hun overspel doen. Werkt voor sommigen - en nu was het mijn beurt om mijn eigen (geveinsde) cheat te krijgen.

Ik vulde mijn bijnaam en relevante informatie in en noteerde mijn creditcardnummer (de afschrijving werd discreet als 'AMDB' op mijn creditcardafschrift gefactureerd) en het enige dat ik hoefde te doen was... wacht even. Ik werd geconfronteerd met het eeuwige online verleidingsdilemma: wat nu? Wat zou ervoor zorgen dat vrouwen mij online willen? Wat zouden vrouwen op mijn profiel willen zien?

Uit rapporten na de nasleep van het hackschandaal bleek dat slechts 15% van alle Ashley Madison-accounts was van echte vrouwen hoewel ze destijds statistieken beweerden, bestond hun gemeenschap voor 70 procent uit mannen en voor 30 procent uit vrouwen. Hoe dan ook, vrouwen hadden de overhand als het om keuzes ging, dus ik moest opvallen tussen alle andere jongens.

Ik plaatste een echte foto van mij (ik wilde tenslotte persoonlijk contact maken), maar ik vermeldde een valse naam (als ze mijn echte naam googleden, wist ik zeker dat ik werd betrapt). Om de juiste aanpak te formuleren besloot ik iets te doen wat ik in de echte wereld niet zou kunnen doen: in de hoofden van mijn concurrentie kruipen, zij het een beetje stiekem. Ik meldde me aan voor een tweede Ashley Madison-account als een vrouw genaamd 'Shelly' en begon ook de profielen van de jongens te bekijken.

In de meeste mannenprofielen werd de nadruk gelegd op pogingen tot humor, waarbij rechtstreeks werd gevraagd om intimiteit met... uh... romantiek, d.w.z. 'Ik hou van strandwandelingen.' Echt? Strandwandelingen? Kom op nu... nee, dat doe je niet! Ik bedoel, we houden allemaal van wandelen op het strand, maar dat is niet waarom je op de site bent. En bovendien belden de jaren zeventig en zij willen hun ophaallijn terug.

In tegenstelling hiermee waren zo veel vrouwenprofielen doordrenkt van klaagzangen variërend van 'gebrek aan aandacht' tot 'op zoek zijn naar opwinding' tot 'iemand nodig hebben die oplet'. Bovendien was het fascinerend om te zien hoe de inbox van 'Shelly' binnen enkele minuten volliep. Ik had niet eens een foto toegevoegd of het profiel voor die persona voltooid.

Met een goed begrip van waar mijn concurrentie speelde – en de ellendige benadering van sommigen – ging ik aan de slag met het schrijven van iets unieks, zelfverzekerd en (hopelijk) mysterieus en verleidelijk. Ik heb drie profielen opgesteld om te zien welke het snelst zouden resoneren en welke het meeste succes zou opleveren.

'Scottie' was onzeker, verlegen en een beetje zwak. 'Ik weet niet zeker waarom ik hier ben.' 'Greg' was het typische alfamannetje - 'Je weet dat je me wilt...' 'Cameron' zat dichter bij het midden - ' Te veel mannen voelen zich op hun gemak zelfs zelfgenoegzaam en vergeet dat het voorspel buiten de slaapkamer begint.'

Online daten is een ingewikkelde arena, net zoals het bestellen van fastfood, omdat wat je krijgt nooit echt is wat de foto en beschrijving beloven.

Gezien de demografische verdeling op de site was ik bereid een aantal dagen te zoeken en te wachten op interesse of reacties, maar tot mijn verbazing had Camerons profiel op zijn eerste avond twintig berichten in zijn inbox.

Ik reageerde op een paar berichten en voor ik het wist werd ik uitgenodigd voor een chatsessie met 'HotCat' (profielnaam gewijzigd om haar anonimiteit te garanderen). HotCat wilde allerlei dingen weten, inclusief wat ik zou doen als ik de kans kreeg. Terwijl mijn vrouw tv aan het kijken was op de bank op slechts 3 meter afstand, zat ik vuile praatjes te maken met een 36-jarige getrouwde vrouw (wiens man waarschijnlijk tv aan het kijken was op de bank, slechts 3 meter bij haar vandaan).

HotCat was niet de enige. Ik ontdekte dat om hun diepe verlangen naar passie met minimaal risico te bevredigen, veel vrouwen zich aanmeldden voor Ashley Madison op zoek naar intimiteit via chat. De daaropvolgende dagen had ik chatsessies van verschillende lengte met 33 verschillende vrouwen (hmm... het staat online... ik vraag me af of het allemaal vrouwen waren!).

Bij elke sessie probeerde ik de zaken naar een hoger niveau te tillen – een persoonlijke ontmoeting – maar dat lukte niet. De meeste van deze vrouwen leken zich op hun gemak te voelen bij het online krijgen van wat ze nodig hadden. Voor hen was het bedrog op afstand. Ik hoop dat ik ze niet heb teleurgesteld en dat virtuele sigaretten in brand stonden in de slaapkamer van mijn cyberavonturen.

Ik vertelde mijn vrouw over mijn leuke gesprekken en ze lachte. We raakten in een lange discussie verwikkeld over de arm's-length benadering van bedrog die deze vrouwen hadden en of het bedrog was. Als het op de grens van anoniem was (lees: ze wisten niet veel over mij), leek het op een interactieve romantiek of erotische roman.

Ik vertelde wat van het meer expliciete materiaal dat deze dames hadden geschreven en wat ik in reactie hierop schreef, en we zeiden allebei hardop wat we al heel lang wisten: als het gaat om fysiek zijn, zullen vrouwen zoveel meer op de echte details ingaan dan de meeste mannen. En met de inherente anonimiteit van chat nemen deze remmingen alleen maar exponentieel toe.

Maar Ashley Madison had meer voor mij in petto dan alleen chatsessies:

Echte Ashley Madison-date

'Ashley' nam aanvankelijk contact met mij op en wilde graag kennismaken. Na een korte inboxwisseling op de website besluiten we af te spreken voor een kopje koffie in een café in Mountain View op een steenworp afstand van het Californische Silicon Valley.

Ze paste perfect bij haar foto: een opvallende blondine van 1,80 meter. Terwijl we naar binnen gingen, ving ik een glimp op van onze reflecties in het raam en lachte zachtjes. Met mijn lengte van 1,75 lijk ik op Dudley Moore voor haar Brigitte Nielsen.

Ze was zelfverzekerd en het bleek een beetje een valsspeler. Op 43 en een pure Type-A-persoonlijkheid – een verkoopmanager in de hightechsector – ze is 22 jaar getrouwd en heeft verschillende affaires gehad. Ashley Madison is de afgelopen jaren haar 'uitlaatklep' geweest. Ik vroeg of haar man ook een stopcontact heeft en het was haar duidelijk dat hij dat niet heeft.

'Dat zou hij nooit doen', zei ze met evenveel vertrouwen. 'Hij heeft geen tijd voor dit soort dingen.' Terwijl we praatten, ging ons gesprek over de filosofische en intellectuele kant van het leven en de gebeurtenissen in de wereld: Descartes Nietzsche politiek wereldgeschiedenis religie intimiteit – onderwerpen waarover ik geen gebrek heb aan meningen en persoonlijk inzicht.

En ik besefte dat haar 'uitlaatklep' mentale en intellectuele stimulatie was. Ze was gefascineerd dat ik haar kon bijhouden en ze bloosde en gaf aan dat dit meer dan een grapje voor haar was: het was voorspel.

Ashley vertelde me dat ze van haar man hield, maar niet kon begrijpen waarom hij hun relatie had verbroken. Hij was een en al passie en romantiek toen ze dateerden, maar sinds ze getrouwd waren, was hij alleen maar werk en geen spel geworden. Ze vertelde kort dat hij het als Chief Technical Officer van een technologiestart-up te druk voor haar had met reizen en dat zijn bedrijf al zijn tijd in beslag nam.

'Maar hij heeft het altijd te druk gehad sinds we getrouwd zijn', klaagde ze. Ik heb haar onvrede aangewakkerd door ten onrechte aan te bieden dat mijn vrouw ook geen tijd voor mij heeft, maar ik heb haar toen gevraagd: 'Waarom laten we ze dan niet met rust? Waarom zijn we hier?'

Ze miste geen seconde. 'Ik heb passie nodig. Ik moet op dit moment bijna alles voelen. Hij heeft grote kwaliteiten, maar...' en op haar verzoek lieten we het onderwerp vallen. Ze was buitengewoon intelligent en geestig – en ze was er net zo duidelijk over dat intimiteit een prioriteit was.

'Je lijkt een beetje groen, dus laat me uitleggen waar ik aan toe ben. Ik ben hier niet op zoek naar een echtgenoot, dus daar hoef je je geen zorgen over te maken. Ik zoek een man die het voortouw neemt; om zijn tijd te investeren, maar niet zijn emoties. Oh en je lengte is geen probleem.' We lachten allebei.

Onze koffiedate van een uur vloog voorbij en onder andere omstandigheden had ik graag het gesprek voortgezet. Ze was sterk, grappig en direct, maar het leek haar prima om te missen wat ze wilde van een relatie genoegen nemen met iets middelmatigs in haar romantische leven. Ik verliet de date met de gedachte dat ik haar misschien beter zou begrijpen op onze volgende date.

Echte Ashley Madison-date

'Shannon' las mijn profiel en nam contact met mij op om een ​​dialoog te beginnen. Toen we contact maakten, zei ze eerlijk dat ze nog niet duidelijk was over haar grenzen op het gebied van intimiteit. Ik vertelde haar dat ik ook niet duidelijk was en dat de koffie goed klonk, in de hoop dat we wat tijd konden delen om te zien hoe we ons allebei voelden.

Shannon was interessant: 35 met vies blond haar, slim, grappig, vol leven, belezen en goed opgeleid. Ze had besloten haar twee kinderen op te voeden als thuisblijfmoeder. Zij en haar man ontmoetten elkaar op de universiteit en waren sindsdien samen, maar zijn aandacht nam na de eerste paar jaar af.

Ik vroeg waarom ze bleef. Haar antwoord: 'Omdat ik van hem hou.' Ik voelde me vreemd genoeg op mijn gemak, dus vertelde ik dat ik nog geen affaire had gehad en dat ik nieuw was op de site en niet duidelijk wist wat ik moest doen of wanneer. Ze leefde mee met de herinnering aan de tijd dat ze nieuw was bij Ashley Madison. Ze had in het verleden twee affaires gehad, maar die waren uitsluitend bedoeld voor intimiteit en het gaf haar een leeg gevoel.

'Intiem zijn is geweldig, maar ik ben ook op zoek naar wat tijd samen. Niet daten, maar gewoon iets nieuws. Mijn man is een geweldige kerel, maar hij praat de helft van de tijd tegen me alsof ik dom ben. En ik heb kinderen; Ik wil niet weggaan.'

We praatten meer en het was duidelijk dat ze wilde lachen om te leven en lief te hebben. Ik vraag me wel af waarom ze eigenlijk bij haar man blijft. Aan het einde van onze date hield ik het koel en vroeg ze of we weer bij elkaar konden komen. Ik vertel haar dat ik dat graag zou willen (wetende dat ik dat niet kan/wil) en ik vraag haar om contact met mij op te nemen over Ashley Madison.

Ze stuurde me drie berichten na onze date en ik beantwoordde de laatste en vertelde haar dat ik me na het afscheid had gerealiseerd dat ik mijn vrouw niet kon bedriegen; dat het gewoon niet is hoe ik gemaakt ben. Ze antwoordde dat ze het begreep en me het beste wenste.

Echte Ashley Madison-date

Door te zoeken in de profielen heb ik 'Lisa' gevonden. Ze was een aantrekkelijke brunette van 1,80 meter en 130 pond, met twee kinderen die in de Bay Area woonden. Na haar profiel lezen (iets waarvan mij is verteld dat veel mannen dat niet doen met online datingsites) Ik stuurde haar een bericht waarin ik haar vertelde dat ik haar snerpende houding, haar gedurfde uitspraken en haar algemene benadering van het leven (waarover ik in haar schrijven had gelezen) leuk vond.

In haar profiel stond dat ze niet zeker wist wat ze wilde als lid van Ashley Madison, maar het was haar duidelijk dat ze met mij wilde chatten. We hebben de chat van de site gehaald naar Yahoo! Messenger en binnen enkele seconden was het duidelijk dat ze niet op zoek was naar een afspraak; ze probeerde me uit te voelen. Geen openlijk opdringerige vragen, gewoon om mij een beetje te leren kennen.

We hadden het over boekenintimiteit, geweldige plekken om te reizen, muziekintimiteit, filmsintimiteit. Na ongeveer veertig minuten geklets ging ik naar binnen voor de moord: 'Heb je zin om deze week een hapje te eten?' Ik schreef haar om te lunchen. Mijn overtuiger: 'Het is maar lunch. :) 60 minuten. Als er geen verband is, is er geen kwaad, geen fout. En ik weet een geweldige plek in The City. Kom met mij mee. ;)' typte ik druipend van zelfvertrouwen. Ze stemde toe.

We ontmoetten elkaar de volgende dag in het Albona Restaurant in de restaurantwijk North Beach in San Francisco. Het was druk, maar ze herkende me meteen van mijn profielfoto en ik had al een tafel gereserveerd. We wisselden beleefdheden uit, bestelden een middagcocktail (ik denk dat ik er een nodig had) en begonnen te praten - ik strooide mijn interviewvragen tijdens een normaal gesprek.

Het volgende uur speelde ik de rol van de man die getrouwd was, maar zich niet kon vinden in de sleur van het huwelijksleven. Ik had... iets nodig. Ze was het snel met me eens en spuugde vervolgens antwoorden terwijl ik aantekeningen maakte.

Ik vroeg haar waarom ze, ondanks alle beschikbare keuzes, mijn e-mail had beantwoord. Haar antwoord kwam door de manier waarop ik dingen op mijn profiel formuleerde. Afgezien van de rauwe passie die ik had getoond, zei ze dat ik blijk gaf van 'bedachtzaamheid, intelligentie en zelfvertrouwen' die tot uiting kwam in mijn schrijven - dat en dat ik haar geen foto van mijn geslachtsdelen had gestuurd.

Op 39-jarige leeftijd met twee jonge kinderen klaagde ze dat haar huwelijk koud was geworden en dat haar man zelfgenoegzaam was geworden. Haar relatie was in veel opzichten goed – financieel stabiel, veilig, vriendelijk – maar het ontbrak... en ze stopte. Ik vroeg 'Passie?' en ze sprong bijna instemmend van haar stoel.

Ze verlangde naar spontaniteit, de frisheid die gepaard gaat met nieuwe relaties en de moeite die haar man er tien jaar eerder in had gestoken. Halverwege de maaltijd begon ik met haar te flirten.

De uitdaging was dat ik mijn vrouw niet uit mijn hoofd kon krijgen. Maar naarmate ik verder ging, merkte ik dat ik terugkeerde naar de man die ik jaren daarvoor was: gefocust op verleiding, luisterend naar aanwijzingen voor haar wensen en behoeften.

Toen we klaar waren met de lunch, richtte ik mijn aandacht om te zien hoe ver ik haar kon brengen. Het bleek dat zij degene was die mij de boodschap gaf door te vragen: 'Wat vind je het meest aantrekkelijke aan mij?' Deze vraag is om verschillende redenen de droom van elke pick-upartiest.

In de eerste plaats spreekt het haar aan niet vaak genoeg complimenten gekregen terwijl ze blijkbaar onzeker aan het vissen was en op zoek was naar validatie. Ten tweede laat het zien dat ze wilde weten waar mijn hoofd was; wat ik als eerste zie als ik naar een vrouw kijk en hoe dat zich tot haar verhoudt. En ten derde is het een uitnodigende vraag, omdat ze deze niet zou hebben gesteld als ze niet in mij geïnteresseerd was. Dus haar simpele vraag deed de weegschaal in mijn voordeel doorslaan.

'Je hebt heerlijk gewandeld', zei ik tegen haar. Ze keek me aan alsof ik gek was. 'Nee echt' zei ik. 'Je kunt veel over een vrouw vertellen aan de manier waarop ze loopt en aan haar lichaamstaal als geheel. Kijkt ze onzeker naar de grond of staat ze rechtop en begroet ze de wereld? En je hebt een schommel als je loopt', voegde ik er speels aan toe.

Ze was verrast, zoals ik wist dat ze zou zijn. Een slimme man zou kunnen zeggen dat de intelligentie van een vrouw opwindend is, maar de meeste mannen praten meestal niet op deze manier over vertrouwen.

Ik verplaatste het gesprek van het opbouwen van vertrouwen naar intimiteit en zij volgde duidelijk en groef duidelijk waar ik de leiding had. Ze was erg geïnteresseerd in hoe ik zag dat ze hongerig was naar complimenten en verlangde naar de passie die ik begon uit te dragen. Ze draaide de vraag om en vertelde me toen wat ze leuk aan mij vond, en het gesprek kwam terecht in haar hartstochtelijke gedachten en hoe ik haar het gevoel gaf: ontspannen, vrij vrouwelijk.

Op dit punt bevond ik me in een lastige situatie. Ik wilde niet met haar naar bed, maar de uitdaging om haar te laten beloven zichzelf over te geven was bedwelmend. Dus bleef ik de grenzen verleggen en de hele tijd doorgaan, terwijl ik hoopte dat mijn vrouw de ware motivaties voor mijn daden zou begrijpen.

Een kwartier later – anderhalf uur nadat we bij het restaurant waren aangekomen – maakte ik The Ask: was ze geïnteresseerd om de straat op te gaan naar een mooi hotel en te ervaren wat ik heb beschreven?

Ik vertelde haar dat ik me hier niet op had voorbereid, maar dat dit soort verbindingen zeldzaam zijn en dat ik het moeilijk had om mezelf onder controle te houden. Ik wilde niet zo direct zijn, maar... en ik stopte met praten en liet mijn blik op de grond vallen.

Een korte pauze en een terughoudende glimlach van haar vertelden me meteen dat ze verslaafd was en de mijne voor het oprapen lag. Ze stemde ermee in om fluisterend naar het hotel te gaan en leunde over de tafel om me te kussen om de deal te bezegelen.

En... ik verstijfde. Mijn lichaamstaal veranderde onmiddellijk en ik leunde achterover van de tafel en stak mijn hand op om haar toenadering tegen te houden.

'Ik kan niet.' 'Wat?' ze lachte.

'Nee echt. Ik kan dit niet.'

Met een zucht en voor het eerst beseffend dat ik geen uitweg uit deze situatie had, legde ik uit: 'Ik werk aan een onderzoeksproject naar bedrog. This is a part of it. I'm sorry but I can't cheat on my wife.'

Ik zweeg even en ze keek me ongelovig aan. Ik had haar effectief naar het toppunt van haar verlangen gebracht en nu trok ik het kleed onder haar vandaan.

'Dus dit was allemaal een leugen', vroeg ze door haar tanden, omdat ze geen scène in het restaurant wilde veroorzaken. Ik zat roerloos en wist niet wat ik moest doen toen ze voor mij besloot. Met een blik die een leger op gelijke hoogte zou brengen riep ze 'Screw you Cameron' uit en gooide wat er nog over was van haar martini naar mij. Ze draaide zich om en stormde het restaurant uit.

Mijn hart ging naar haar uit. Het was niet haar schuld. Ik zou een leugenaar zijn als ik zou zeggen dat ik niet in de verleiding kwam, maar mijn vrouw, mijn eer, mijn woord en mijn menselijkheid waren het niet waard, hoe aantrekkelijk ze ook was. Nadat ik mezelf droog had geklopt tussen de slappe blikken van andere gasten, verliet ik het restaurant en ging naar huis. Ik was emotioneel uitgeput.

Toen ik mijn kleine buitenwijk van een stad binnenreed, kwam ik aan bij een plaatselijk koffiehuis verderop in de straat van mijn huis en belde mijn vrouw om te zien of ze met me mee wilde. Ze stemde ermee in, maar toen ze aankwam, wist ik dat er iets mis was.

Mijn gedachten werden bevestigd toen ik haar begroette. Met een glimlach op mijn gezicht en mijn armen uitgestrekt om haar te omhelzen, werd ik begroet met 'Raak me niet eens aan, ik kan je vanaf hier ruiken. Je ruikt naar drank en andere vrouwen.'

Wauw! Dit was niet wat ik van plan was en dit is niet de manier waarop onze open en eerlijke relatie normaal gesproken verloopt. Ze zat van me af, met haar armen over elkaar geslagen, nippend aan haar koffie en keek me nauwelijks aan. Ik vertelde haar het verhaal van wat er was gebeurd: het restaurant, de lunch, het flirten, het voorschot van Lisa, de cocktail. Haar woede werd heviger.

'Dat is een leugen Charles. Niemand gooit voor niets een drankje naar iemand. Wat heb je gedaan? Vertel het me gewoon. Wat heb je gedaan?'

Een groot deel van de middag vocht ze met mij. Gegeven wat mijn onderzoek probeerde aan het licht te brengen en in het licht van mijn recente acties – ook al waren het ‘toegestane’ acties op basis van wat we hadden besproken – had ik het gevoel dat ik niets had om op te steunen. Ik probeerde uit te leggen dat ik niets deed, maar ze geloofde het niet.

Nadat ze drie uur lang niet tegen me had gesproken, werd duidelijk wat haar dwars zat toen ze nadrukkelijk tegen me zei: 'Weet je, Charles, het is geweldig. Het gaat mij niet om jouw 'date'. En wat mij betreft had je met haar naar bed kunnen gaan. Maar vertel me dit eens: wanneer heb je voor het laatst de tijd genomen om mij zonder reden mee uit eten te nemen?'

Haar verklaring aan mij was een eye-opener en door in de dagen die volgden 250 vrouwen te ondervragen, kwam ik tot een belangrijk inzicht. Wanneer een overspelige man wordt ontdekt, kunnen veel vrouwen voorbij de fysieke handeling zelf komen. Het echte probleem is waar zijn inspanningen naartoe zijn gegaan. Terwijl zijn vrouw stil zit en haar steunt en haar helft van de relatie, het huis van de kinderen enz. in stand houdt, zal een vreemdgaande man heel veel moeite doen om de andere vrouw te verleiden: viersterrenrestaurants en hotels, geschenken, gelach, spontaniteit, passie, intimiteit.

Vanaf daar is het een triest besef voor zijn vrouw dat zich vertaalt naar 'Ik ben de moeite niet waard.' Dit is een fatale klap voor haar gevoel van eigenwaarde en eigenwaarde en een einde aan de relatie.

Mijn vrouw en ik zijn er overheen gekomen, maar ik moest toegeven aan het feit dat ik die dingen de laatste tijd niet voor haar had gedaan … en het was niet doelbewust, het was een spiegel voor mijn eigen toevallige zelfgenoegzaamheid (en ik word verondersteld een expert te zijn!!!). Het is niet zo dat ik haar als vanzelfsprekend beschouw. Maar door me als een bedrieger te gedragen, was ik in mijn val gelopen. Per ongeluk?

Misschien, maar maakt het uit? Is het resultaat niet hetzelfde? Met al mijn ervaring en expertise blijf ik leren.

Als ik nadenk over al mijn ervaringen met de vrouwen van Ashley Madison – chatsessies en persoonlijke dates – werden een aantal dingen pijnlijk duidelijk, waarvan de belangrijkste was dat er niet één ‘type’ vrouw is die online vals wil spelen.

Sommigen waren op zoek naar een aansluiting. Anderen wilden hun huidige relatie met een menselijke connectie subsidiëren en als dit tot intieme relaties zou leiden, nog beter. Maar het was allemaal duidelijk dat ze hun huidige relatie niet zouden verlaten. Dit waren geen apen die grip kregen op de volgende tak voordat ze de eerste loslieten. Ze wilden gewoon voelen wat ze vroeger voelden van de man in hun leven.

De meest voorkomende klacht was een gebrek aan passie en inzet van de man in hun huidige relatie. Het is logisch. Wanneer een man met een vrouw begint te daten, doet hij er heel veel moeite voor; hij verleidt haar.

Als ze eenmaal 'van hem' is, stopt hij met die moeite, maar ze verlangt er nog steeds naar. Ze wil graag verleid worden en regelmatig verbonden worden.

Zoveel mannen lijken de boot te missen. Ze beginnen sterk en hebben in het begin een goed idee van hoe ze een vrouw kunnen vangen, maar bij het aangaan van een relatie zijn ze niet voorbereid op de lange termijn en investeringen die een succesvolle relatie vereist na de dateringsfase. De situatie begint te stinken naar zelfgenoegzaamheid en tevredenheid in middelmatigheid.

Moeten de vrouwen van Ashley Madison hun huidige relatie verlaten voordat ze een nieuwe beginnen? Ja. Maar de trieste waarheid is dat deze vrouwen niet op zoek waren naar een nieuwe relatie.

Ik kreeg de duidelijke indruk dat ze buiten hun relaties in hun behoeften aan het voorzien waren, totdat hij merkte dat de verbinding met haar verbroken was, het ondraaglijk werd of dat het vanzelf eindigde. Tot dan toe waren ze bereid genoegen te nemen met een halfhuwelijk met een vleugje passie. Ik heb nog steeds het gevoel dat valsspelen verkeerd is, maar dit is een grijs gebied dat ik voorheen niet zag.

Aan de mannen die erover denken te trouwen: trouwen is niet hetzelfde als daten. Het huwelijk vergt niet per se 'werk', maar het vereist wel gezamenlijke inspanning en investeringen in elkaar en in jezelf.

Als je er geen zin in hebt, doe het dan niet, want dan riskeer je te mislukken - misschien vind je je vrouw op Ashley Madison. Of erger nog, met een man als ik die van haar passie genoot omdat je haar niet meer de jouwe bracht.

Mannen in gevestigde relaties en huwelijken moeten onthouden dat vrouwen in de eerste plaats vrouwen zijn en pas echtgenotes en moeders. Als een man stopt met het brengen van passie en inspanningen in zijn relatie en haar niet meer als een gewenste vrouw behandelt, zou hij niet verbaasd moeten zijn als ze zich gedwongen voelt om elders in haar behoeften te voorzien.