11 stille gedragingen van een werkelijk ellendig persoon

Als we emotioneel vastzitten, is het moeilijk om onszelf uit de duisternis op te trekken en terug te keren naar het licht. Voor een ellendig persoon kan het volkomen onmogelijk zijn om zelfs maar kleine stappen te zetten om de manier waarop hij of zij zich voelt te veranderen. Ze zeggen dat ellende van gezelschap houdt, maar in werkelijkheid houdt het rustige gedrag van een werkelijk ellendig persoon hem op afstand van de mensen van wie hij houdt.

Geen enkel gevoel is blijvend, ook al voelt het alsof pijn en ongemak eeuwig zullen duren. Een ellendig persoon heeft misschien moeite om op eigen kracht van perspectief te veranderen, maar als hij in staat is zijn moed te verzamelen en hulp in te roepen, zal hij merken dat hij niet zo alleen is als hij denkt.

Hier zijn 11 rustige gedragingen van een echt ellendig persoon

1. Ze hekelen zichzelf omdat ze gebrekkig zijn

Voor iemand die zich ellendig voelt, herinnert elke fout eraan hoe waardeloos hij of zij is. Ze zeggen misschien niets hardop, maar in de stille diepten van hun geest hekelt hun innerlijke criticus hen voortdurend. Ze voeren een harde en meedogenloze interne dialoog die ze maar niet kunnen uitschakelen.

Als deskundigen van het CBT-psychologieteam wees erop dat zelfkritische mensen 'zichzelf en hun daden zeer hard evalueren, waarbij ze zich concentreren op hun zwakke punten, tekortkomingen en fouten.' De schade die het gevolg is van zelfkritiek is subtiel maar hardnekkig en veroorzaakt negatieve gevoelens zoals schaamte, verdriet, teleurstelling en waardeloosheid.

Door zelfkritisch te zijn, is het moeilijk om met zelftwijfel om te gaan wat betekent dat ellendige mensen zichzelf niet vertrouwen om positieve veranderingen door te voeren. Eén stap die een stilletjes ellendig persoon kan nemen om zijn zelfvertrouwen op te bouwen, is door zijn sterke punten te identificeren en zichzelf daaraan te herinneren.

Door een stem te geven aan de delen van zichzelf waar ze trots op zijn, wordt de basis gelegd voor zelfcompassie. Ook al is het moeilijk, een echt ellendig persoon is volledig in staat zijn kritische gedachten te vervangen, zodat hij zelfliefde kan ontdekken.

2. Ze denken na over dingen die ze niet kunnen veranderen

Een echt ellendig persoon raakt vaak verdwaald in zijn eigen geest terwijl hij stilletjes in het verleden op zoek gaat naar plaatsen die hij verprutst heeft en zich zorgen maakt over wat komen gaat. Hun innerlijke leven schommelt tussen spijt over wat er al is gebeurd en wanhoop over een toekomst die zich nog niet heeft ontvouwd.

Herkauwen houdt in dat je blijft stilstaan ​​bij het verleden en je fouten herhaalt. Als psycholoog Nick Wignall beschreef het: 'Het maakt je niet alleen angstig en depressief, maar het chronisch piekeren over fouten en mislukkingen uit het verleden traint je hersenen ook om te geloven dat je niet betrouwbaar bent.'

'Je zorgen maken over de toekomst is de keerzijde van piekeren over het verleden', vervolgde hij. 'Het enige waar zorgen toe leiden is stress en angst op het moment [en] een laag zelfvertrouwen en gebrek aan vertrouwen op de lange termijn.'

Een zekere mate van spijt hebben is onderdeel van de menselijke ervaring, maar als je je er zo diep op concentreert dat het iemand ervan weerhoudt in het heden te leven, is dat een recept om stilletjes ellendig te zijn.

3. Ze onderdrukken hun emoties

Emotionele onderdrukking is een andere indicatie van een werkelijk ellendig persoon. De zwerm van hun negatieve emoties is te overweldigend om mee te blijven zitten en de enige manier waarop ze weten hoe ze met hun ellende moeten omgaan, is door zich volledig af te sluiten. Ze bestaan ​​als toeschouwer in hun eigen leven omdat ze zo diep gedissocieerd zijn.

Door de verbinding te verbreken, kunnen ze geen harde gevoelens voelen, maar het maakt het ook bijna onmogelijk voor hen om toegang te krijgen tot positieve emoties. En als één studie van het International Journal of Psychotherapy Practice and Research Het is gebleken dat het onderdrukken van emoties ervoor kan zorgen dat de geestelijke en lichamelijke gezondheid van een persoon eronder lijdt, waardoor de kans op depressie toeneemt, een laag zelfbeeld, verhoogde agressie en hoge bloeddruk, naast vele andere.

Deze mensen voelen zich de hele tijd verdoofd Dat is één van de redenen waarom het onderdrukken van moeilijke gevoelens zo problematisch is: het helpt eigenlijk niemand zich beter te voelen. Mensen moeten zichzelf toestaan ​​pijn te ervaren als ze ook vreugde willen voelen. Het volledige spectrum van menselijke emoties is onverbiddelijk met elkaar verbonden, en als je je voor één ervan afsluit, betekent dit dat je je voor alle emoties afsluit, of je dat nu wilt of niet.

4. Ze verwachten altijd het ergste

Iedereen maakt zich op een bepaald niveau zorgen over de toekomst, maar een echt ellendig persoon kan zijn angsten niet beheersen, dus verwachten ze altijd het ergste. Het is buitengewoon moeilijk voor hen om in de onzekerheid te zitten over wat er zou kunnen gebeuren, en ze hebben moeite om zelfs maar de kleinste hoeveelheid hoop vast te houden.

Zoals Wignall uitlegde 'Catastroferen is de mentale gewoonte om je het ergste voor te stellen... het laat de wereld er veel enger en somberder uitzien dan hij is.' Wanneer catastroferen een constante gewoonte wordt, kunnen deze negatieve ideeën zo diepgeworteld raken in iemands denkproces dat ze een self-fulfilling prophecy worden.

'Als je jezelf voortdurend vertelt hoe alles vreselijk zal aflopen, wees dan niet verbaasd als je hersenen je beginnen te vertellen dat alles verschrikkelijk is', merkte Wignall op. 'Als je voortdurend aan het catastroferen bent, heb je geen aandacht meer voor alle dingen in je leven die wel goed gaan. En dat is de echte tragedie van deze mentale gewoonte van catastroferen : Het berooft je van alle vreugde en positiviteit die er al in je leven is.'

5. Ze isoleren zichzelf

Mensen die zich ellendig voelen, blijven zo vastzitten in hun eenzaamheid dat ze geen uitweg meer zien, waardoor ze iedereen er nog meer uit duwen. Ze zijn bang dat hun ellende hen tot een last maakt voor de mensen van wie ze houden, dus sluiten ze zichzelf op en verliezen ze de verbinding met hun gemeenschap.

Niemand is een eiland en doen alsof we dat wel zijn, vergroot alleen maar ons gevoel van wanhoop. Werkelijk ellendige mensen werpen barricades op en bouwen een fort om zichzelf heen, omdat ze ten onrechte denken dat dit hen zal beschermen tegen het voelen van pijn en anderen zal beschermen tegen wie ze zijn.

Maar een deel van het liefhebben van iemand anders is hem liefhebben in moeilijke tijden. Anderen binnenlaten kan het diepste lijden verzachten en is de enige manier om je eigen leven te redden.

6. Ze vinden het moeilijk om richting te vinden in het leven

Een echt ellendig persoon heeft vaak het gevoel dat hij geen keuzevrijheid heeft in zijn eigen leven, waardoor het moeilijk wordt om het ware noorden te vinden. Ze hebben de neiging om mee te drijven en beslissingen voor hen te laten nemen, in plaats van zich af te vragen hoe ze eigenlijk willen leven. Het resultaat is dat ze een baan krijgen waar ze niet echt om geven, maar die ze niet genoeg interesseren om iets nieuws te vinden.

Een echt ellendig persoon neemt de dingen zoals ze komen, maar ze worden nooit echt vervuld. Ze zijn afgesneden van wat ze werkelijk willen waardoor het moeilijk is om hun passies te lokaliseren. Ze hebben het gevoel dat ze door de wereld zwerven zonder een duidelijke richting, maar ze weten niet hoe ze zichzelf moeten verankeren.

Ze vermijden het moeilijke innerlijke werk dat bij zelfverbetering hoort. Ze twijfelen niet aan hun waarden om te ontdekken wat ze werkelijk willen, dus blijven ze stilletjes ellendig.

7. Ze zijn bang om te falen

Een echt ellendig individu is bang om iets verkeerds te doen, omdat hij of zij geen sterk genoeg gevoel van eigenwaarde hebben om onderscheid te maken tussen falen in een specifieke taak en een mislukking zijn. Ze proberen geen nieuwe dingen, wat betekent dat ze een nauw gedefinieerd leven leiden.

Proberen en falen is een daad van moed. Zodra een echt ellendig persoon in staat is om opnieuw te formuleren hoe hij denkt over het maken van fouten, zal zijn hele leven opengaan en zal hij getransformeerd worden.

In haar boek 'Vergeet niet te ademen' psychotherapeut shonda moral schreef 'Het is oneindig veel productiever, motiverend en gezonder om te oefenen met het herformuleren van de concepten van 'fouten' en 'mislukkingen' als de potentiële leermogelijkheden die ze zijn.'

'Soms is het beste wat je kunt doen ademen, de ene voet voor de andere zetten, weigeren je door angst te laten tegenhouden en gebruiken wat je hebt geleerd om verstandig je volgende beslissing te nemen', concludeerde ze.

8. Ze vertrouwen op onmiddellijke bevrediging om zich gelukkig te voelen

Het is gemakkelijk om in de valkuil van onmiddellijke bevrediging te trappen. De dopamine-rush die we krijgen als we krijgen wat we willen, precies op het moment dat we het willen, geeft ons een goed gevoel, maar de waarheid is het is een holle vorm van geluk en het duurt nooit zo lang zoals wij dat willen.

Wanneer mensen zich richten op het uitstellen van bevrediging, leggen ze een basis voor het bereiken van hun langetermijndoelen en het waarmaken van hun dromen. De psychologiegroep van de Grote Meren merkte op dat 'uitgestelde bevrediging verwijst naar het vermogen om de verleiding van een onmiddellijke beloning te weerstaan ​​ten gunste van een substantiëlere beloning op een potentieel onbepaalde latere datum.'

'Uitgestelde bevrediging stelt ons in staat onze emoties en onze reacties op die emoties te beheersen', legden ze uit. 'Het helpt ons snelle oplossingen te vermijden in onze pogingen om ongemakkelijke gevoelens te dwarsbomen of te negeren en stimuleert een gezonde betrokkenheid en verwerking van moeilijke emoties.'

Een echt ellendig persoon zou kunnen geloven dat onmiddellijke bevrediging hem of haar minder ellendig maakt, maar in werkelijkheid maakt het zijn ellende alleen maar groter.

9. Ze minimaliseren hun eigen succes

Een echt ellendig persoon heeft moeite om zichzelf te laten stralen, zelfs als hij het volledig verdient om in de schijnwerpers te staan. Ze minimaliseren stilletjes hun prestaties en ontsla iedereen die hen lof geeft .

Ze zeggen dingen als 'Oh, het was niet zo moeilijk' of 'Het is niet zo speciaal', terwijl ze in werkelijkheid hard werkten en wat ze als resultaat bereikten ongelooflijk speciaal was. Ze hebben moeite om hun eigen succes te accepteren en hun waardigheid te erkennen. Ze zeggen het misschien niet hardop, maar ze opereren stilletjes in de overtuiging dat ze nooit goed genoeg zijn.

In haar boek 'De gaven van imperfectie' Brené Brown bood een tegengif voor dat sluipende gevoel van niet genoeg zijn door te schrijven: 'Wat er ook gedaan wordt en hoeveel er ook ongedaan blijft, ik ben genoeg. Als ik 's avonds naar bed ga, denk ik: ja, ik ben onvolmaakt en kwetsbaar en soms bang, maar dat verandert niets aan de waarheid dat ik ook moedig ben en liefde en verbondenheid waard ben.'

10. Ze houden vast aan onrealistische verwachtingen

Een van de stille gedragingen van werkelijk ellendige mensen is dat ze zichzelf tot mislukking aanzetten door normen te stellen die te hoog zijn om ooit daadwerkelijk te kunnen bereiken. Ze zijn perfectionisten in hart en nieren en gebruiken hun onrealistische verwachtingen om zichzelf gevangen te houden in hun eigen ellende.

Monica Ramunda, een erkende professionele adviseur en therapeut beschreef de ondergang van het perfectionisme en onthulde hoe een perfectionistische mentaliteit mensen tegenhoudt. 'Zelfs je best had beter gekund', legde ze uit. 'Je hebt er moeite mee om alles wat je produceert als goed genoeg te beschouwen en je houdt jezelf aan onrealistische normen.'

Ze vervolgde: 'Een groeimindset kan je aanmoedigen om te omarmen dat je voortdurend verbetert en groeit. Het hoeft niet perfect te zijn en je kunt er toch van genieten, wetende dat je gaandeweg leert.'

Wanneer echt ellendige mensen zichzelf toestemming geven om te stoppen met het nastreven van het onmogelijke, leren ze tot hoeveel ze feitelijk in staat zijn.

11. Ze vragen niet om hulp

Ellendige mensen houden een lange lijst met excuses waarom ze geen steun kunnen vragen . Ze willen niemand lastig vallen. Ze denken niet dat hun problemen eigenlijk zo erg zijn. Ze willen niet zwak overkomen. Ze willen zichzelf niet openstellen voor de mogelijkheid afgewezen te worden door mensen van wie ze houden.

Hun onvermogen om hulp te vragen houdt een werkelijk ellendig persoon in de modder en modder van zijn innerlijke onrust. Vertrouwen op andere mensen betekent niet dat ze zwak of onbekwaam zijn. Het betekent gewoon dat ze menselijk zijn zoals jij, net als ik, zoals iedereen die steun nodig heeft om rond te komen, en dat zijn wij allemaal.