Sorry, Paul Mescal, maar Denzel Washington is de echte ster van ‘Gladiator II’

Het is een dinsdagavond en ik zit rustig in een donker theater te wachten Denzel Washington om zijn grote verschijning te maken Gladiator II . In volledige transparantie is hij de belangrijkste reden waarom ik de film wilde zien. Dankzij Zijn ongelooflijke bereik in films zoals Hekken En Hij kreeg een spel -een ondergewaardeerd juweeltje Naar mijn bescheiden mening - ik wist dat ik een traktatie had. En blijkbaar was het ook de rest van het publiek, want zodra zijn gezicht op het grote scherm verscheen, waren er verschillende gejuich en bellen.

Ik kon het niet helpen, maar meedoen. Washington's personage Macrinus had nog geen woord uitgesproken. Hij zat gewoon onder de elite die macht en verfijning uitstraalde terwijl hij de gladiatoren observeerde. En toen hij eindelijk sprak, werd ik nog meer ingenomen door de charme en speelse humor van zijn personage.

Natuurlijk waren er andere aspecten van deze film die ik leuk vond. Voor één waren er solide actiescènes compleet met brute moorden die me meteen terug brachten naar de tijd van Maximus (Russell Crowe) in het Colosseum in deel één. Paul Mescal leverde ook een geweldige optreden als wraakzuchtige zoon Lucius van de Star Gladiator. Ik vond zijn karakter echter niet zo dwingend als Macrinus. Ik zou zelfs zo ver gaan om te zeggen dat de laatste de hoofdpersoon overtrof.

Macrinus is sluwe meedogenloos en ongelooflijk egoïstisch. De voormalige slaven-gewapende handelaar heeft geen moeite om mensen te manipuleren of te vernietigen

Ik vind het echt leuk dat Washington Macrinus niet afbeeldt als je gewone schurk. Hij heeft een charmante kant. Hij lacht gemakkelijk. Hij kan grinniken en grappen ruilen over wijn. Maar hij wordt ook achtervolgd door gebeurtenissen die hem bitter hebben achtergelaten en ik kan het niet helpen, maar sympathiseren met hem. Ik zal de details niet onthullen, maar er is een

Nu begrijp ik dat dit geen film is over Macrinus. Lucius is bedoeld als het middelpunt als hij probeert de schoenen van zijn vader te vullen en de droom van Rome terug te brengen. Hoewel Mescal uitstekend werk doet in een bekwame gladiator Lucius niet helemaal het niveau van glorie van zijn vader bereikt - zelfs met zijn opwindende toespraak. Misschien is het omdat deze film niet hetzelfde emotionele gewicht of impact heeft als de eerste. Ik denk echter dat het grotendeels komt omdat Lucius door de schurk werd overtroffen. Iedereen die deze film heeft gezien, is het waarschijnlijk eens dat Macrinus de onzichtbare hand is die dit verhaal begeleidt.

Hij werkte zich een weg naar de top en hij begrijpt hoe Rome functioneert. Hij weet hoe hij twijfel moet planten en stilletjes Discord moet zaaien. Hij kan zijn superieuren gemakkelijk gebruiken voor zijn voordeel onder het mom van wijze raadsman. En het is Dus Fascinerend om te zien hoe hij de puzzelstukjes direct onder ieders neus beweegt.

Tegen de tijd dat de aftiteling rolde, bekennen ik dat ik vooral bleef denken aan Macrinus en een potentiële spin-off-een die zijn leven als een slaaf en zijn langzame transformatie in een machtshongerige staatsman zou beschrijven. In welke omgeving is hij opgegroeid? Hoe leerde hij zo goed vechten als een gladiator? En hoe ging hij zijn weg naar de top klimmen? Terwijl ik nadenken over deze vragen, dacht ik dat dit zou zijn voor een veel aantrekkelijkere film dan het huidige vervolg.

Nog steeds Gladiator II is een goede inspanning. Ik waardeer de bloederige gevechtsscènes en emotionele verwijzingen naar de eerste film. Maar wat mij betreft is het Washington die de echte ster is.

Gladiator II is nu te zien in theaters .

Wilt u de nieuwste filmrecensies die naar uw inbox worden verzonden? Abonneren .