Ik heb net Beyoncé een concert van 3 uur in de stromende regen zien uitvoeren en ik denk niet dat ik ooit hetzelfde zal zijn

Deze week had ik het grote plezier om de Cowboy Carter -tour van Beyoncé bij te wonen voor haar vierde optreden in MetLife Stadium in East Rutherford New Jersey (technisch gezien haar New York Tour Stop). Terwijl ik me voorbereidde op mijn oudere millennial Keister over de Hudson via openbaar vervoer I ... maakte zich zorgen. Zou Beyoncé leveren ? Ik twijfel er niet aan. Zouden zij en ik in het proces zo nat worden? De ernstige regen buiten mijn raam deed me denken dat het onvermijdelijk was.

Mijn reis naar Jerz omvatte een afwijking van de beroemde (en in-desperate-need-of-a-gut-reno) Penn Station. In het geval er enige vraag was wie de wereld runde, werd het duidelijk door de menigte van Fans met denim beklede en cowboy-hoed schreeuwen om de volgende trein te vangen dat het antwoord inderdaad is Beyoncé (en meisjes obvi).

Zoals verwacht kwam ik in de regen in het stadion samen met duizenden en duizenden anderen die nu het geluk hadden hun chique pony en denim onder dollarwinkel Ponchos te verbergen. (Persoonlijk droeg ik een franje gewasjasje een denim button-down en een disco-bal cowboyhoed. Hoewel het enige wat mensen zagen tijdens mijn lange wachten om door de beveiliging te komen een man was in een gigantische doorweekte vuilniszak met een discobalhoed op zijn plastic kap.)

Yada Yada (of Ya-Ya Ya-Ya?) En dan een wonder. Zou het kunnen zijn? Ja! Mijn stoel was bedekt door de laag hierboven! Ik zou eigenlijk het concert kunnen bekijken zonder een natter te krijgen (en ik zou eindelijk mijn outfit kunnen pronken) iets dat niet voor de meerderheid van de aanwezigen van de nacht kon worden gezegd.

Toen het concert begon en ik overeind sprong, zou ik graag zeggen dat alle gedachten aan regen verdwenen zijn. Maar dat deden ze niet. Omdat ik de komende drie uur een van de meest indrukwekkende uitvoeringen zou zien die ik ooit had zien gebeuren in de koude stromende regen. Nadien dacht ik bij mezelf Zeker als Beyoncé kan doen Dat In de regen kan ik alles doorstaan.

Beyhive en niet-beyhive laat me je vertellen: Beyoncé en Het Cowboy Carter -concert Zijn ongelooflijk . Het is een spektakel op de best mogelijke manier. Zo vol vreugde. Zo vol macht. Zo vol van geschiedenis .

In feite kreeg ik een geschiedenisles die daar in MetLife stond via haar muziek en via haar video -intermezzo ons land. Koningin Bey bracht hulde aan en gevolgd in de voetsporen van degenen die voor haar kwamen. En dit generatiethema werd alleen bevorderd door de aanwezigheid op het podium van haar twee dochters Blue Ivy en Rumi.

Er was Americana overvloedig. Vlaggen overal . HOIDE aan onze natie overal . Beyoncé zong op een gegeven moment zelfs het volkslied (het was moeilijk om niet te onthouden hoe Ze begon een persconferentie met het nummer terug in 2013).

Dit ging gepaard met clips van nieuwslezers die haar haten voor het proberen de country -muziekruimte binnen te gaan (uiteraard hebben ze nooit een eenvoudige Google -zoekopdracht gedaan over de geschiedenis van country muziek). Het was diep ontroerend en motiverend om deze wild succesvolle zwarte vrouwelijke school te zien die duidelijk geloven in divisie en eigendom van een bepaald muziekgenre - of van Amerika en Americana zelf.

In een tijd van diepe afdelingen in Amerika voelde het alsof ik Beyoncé Amerika zag terugnemen - maar niet alleen voor zichzelf. Het voelde alsof ze het voor me terugnam. Ze nam het terug voor elke persoon die in dat stadion stond. Het is moeilijk om de kracht te beschrijven die ze bezit. Maar het is vrij groot - en het was duidelijk dat ze de verantwoordelijkheid en het gewicht daarvan begrijpt.